E. Elias Merhige'nin yazıp yönettiği 1989 yapımı Begotten, izleyiciyi sürreal ve rahatsız edici bir görsel deneyime davet ediyor. Film, geleneksel anlatı yapısını tamamen reddederek, dinin ölümü, insanın doğaya karşı işlediği zulüm ve hayatın anlamına dair nihilist sorgulamaları, diyalogsuz ve tamamen görsel bir dille aktarıyor. Siyah-beyaz ve yüksek kontrastlı görüntülerle çekilen Begotten, adeta bir kabusun film şeridine dönüşmüş hali gibi. Görüntülerin aşırı derecede bozulmuş ve granül yapısı, izleyiciyi antik ve unutulmuş bir film izliyormuş hissine kapılmaya zorluyor.

Oyunculuk performanslarından ziyade bedenlerin ve imgelerin ön planda olduğu bu yapımda, karakterler daha çok sembolik bir işlev görüyor. 'Tanrıça Doğa' ve 'İnsan Evladı' gibi temsili figürler üzerinden ilerleyen hikaye, şiddet, doğum, ölüm ve yeniden doğuş döngülerini acımasız ve kanlı bir şekilde resmediyor. Merhige'nin yönetmenliği, izleyiciyi rahatsız etmek ve geleneksel sinema beklentilerini yıkmak üzerine kurulu. Bu nedenle film, pasif bir izleme deneyimi sunmaktan çok, aktif bir katılım ve yorumlama süreci gerektiriyor.

Begotten, korku sinemasının en uç ve deneysel örneklerinden biri olarak kabul ediliyor. Eğer sıradan anlatılardan sıkıldıysanız, sinemanın görsel gücünün sınırlarını zorlayan ve iz bırakan bir deneyim arıyorsanız, bu film tam size göre. Kült statüsüne sahip olan Begotten'ı izlemek, sinemanın ne kadar rahatsız edici ve düşündürücü olabileceğini görmek adına önemli bir deneyim sunuyor. Ancak, aşırı şiddet içeren ve geleneksel olmayan görüntüleri nedeniyle her izleyici kitlesine hitap etmeyebilir.