Werner Herzog'un 1979 yılında beyaz perdeye uyarladığı Nosferatu the Vampyre, F.W. Murnau'nun 1922 tarihli sessiz klasiği Nosferatu'ya saygı duruşu niteliğinde bir yapım. Film, emlakçı Jonathan Harker'ın Transilvanya'daki Kont Drakula ile yaptığı anlaşmanın ardından, Kont'un Wismar'a taşınması ve beraberinde getirdiği Kara Veba'nın kasabayı kasıp kavurmasını konu alır. Herzog, bu gotik hikayeye kendi sanatsal vizyonunu katarak, yalnızlık, ölüm ve hastalık temalarını derinlemesine işler.

Klaus Kinski, Kont Drakula rolünde izleyiciyi ürperten bir performans sergiler. Onun tasviri, geleneksel çekici vampir imajından uzak, daha çok acı çeken, yalnız ve hastalıklı bir figürdür. Isabelle Adjani ise Lucy Harker rolünde, saflığı ve fedakarlığı temsil ederek, vampir dehşetine karşı tek umut olarak öne çıkar. Bruno Ganz'ın canlandırdığı Jonathan Harker karakteri ise giderek artan bir çaresizliğin içinde kaybolur.

Herzog'un yönetmenliği, filmi sıradan bir korku yapımının ötesine taşır. Jörg Schmidt-Reitwein'in muhteşem görüntü yönetimi, kasvetli ve rüya gibi bir atmosfer yaratır. Popol Vuh'un bestelediği hipnotik müzik, bu atmosferi tamamlayarak izleyiciyi filmin içine çeker. Film, sadece bir vampir hikayesi değil, aynı zamanda insan doğası, korku ve kaçınılmaz kader üzerine düşündüren bir sanat eseridir.

Nosferatu the Vampyre, korku sinemasının en stilize ve şiirsel örneklerinden biridir. Klasik hikayeye getirdiği yorum, olağanüstü oyunculuk performansları ve unutulmaz görsel diliyle, sinema tarihinde özel bir yere sahiptir. Gotik atmosferden ve sanatsal derinlikten hoşlanan izleyiciler için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır.